Quentin Tarantino 2019’da Once Upon a Time… in Hollywood ile 1969 Los Angelesını bir masala dönüştürmüş, Cliff Booth’u da bu masalın en rahat, en tehlikeli ve en belirsiz kahramanlarından biri olarak bırakmıştı. Yedi yıl sonra karakter geri dönüyor ama bu kez Tarantino yönetmen koltuğunda değil.
The Further Mis-Adventures of Cliff Booth, Tarantino’nun yazdığı Cliff Booth hikâyesini David Fincher’ın sinemasına teslim ediyor. Brad Pitt yine merkezde; fakat yıl artık 1977, Hollywood değişmiş ve Netflix’in filmi tanımlarken kullandığı ifadeyle masal sona ermiş durumda. Film 25 Kasım 2026’da iki haftalık özel IMAX gösterimine çıkacak, 23 Aralık’ta Netflix’e gelecek.
Kimlik Kartı
Orijinal Adı: The Further Mis-Adventures of Cliff Booth
Yıl: 2026
Yönetmen: David Fincher
Senaryo: Quentin Tarantino
Başrol: Brad Pitt
Oyuncular: Elizabeth Debicki, Scott Caan, Carla Gugino, Yahya Abdul-Mateen II, Peter Weller, Timothy Olyphant, Matt Groove, JB Tadena, Corey Fogelmanis, Karren Karagulian
Görüntü Yönetmeni: Erik Messerschmidt
Kurgu: Kirk Baxter
Yapım Tasarımı: Donald Graham Burt
Kostüm: Trish Summerville
Ses Tasarımı: Ren Klyce
Müzik: Trent Reznor, Atticus Ross
Tür: Suç, drama, kara komedi, gerilim
Dağıtım: Netflix
Gösterim: 25 Kasım 2026, özel iki haftalık IMAX gösterimi
Netflix: 23 Aralık 2026
Süre: Henüz açıklanmadı
Fincher’ın uzun süredir birlikte çalıştığı Erik Messerschmidt, Kirk Baxter, Donald Graham Burt ve Ren Klyce gibi isimlerin yeniden ekipte olması, projenin yalnızca Tarantino evreninde geçen bir yan hikâye olmadığını; biçimsel olarak doğrudan Fincher sinemasının içine yerleştirildiğini gösteriyor.
Filmin Dünyası
İlk film 1969’un son günlerinde eski Hollywood ile yeni Hollywood arasındaki kırılmayı izliyordu. The Further Mis-Adventures of Cliff Booth ise sekiz yıl ileri giderek 1977’ye geçiyor. Bu değişiklik yalnızca dekoru değiştirmiyor.
1977 Hollywood’u artık Once Upon a Time… in Hollywood dünyasındaki televizyon yıldızlarının, western setlerinin ve eski stüdyo kültürünün Hollywood’u değil. Yeni yönetmen kuşağı yükselmiş, sinema endüstrisinin ekonomik yapısı değişmiş, yaz blockbusterları yeni bir merkez yaratmış ve 1960’ların karşı kültürü çoktan başka bir şeye dönüşmüş durumda.
Cliff de bu dünyanın merkezindeki adam değil. Aslında hiçbir zaman değildi. Eskiden Rick Dalton’ın dublörü, şoförü, tamircisi ve yakın arkadaşı olan Cliff artık Hollywood’un perde arkasındaki başka bir mesleğe geçmiş durumda: sorun çözücü.
Netflix’in açıklamasında karakterin geçimini zaman zaman barmenlik ve makinistlik yaparak sağladığı, asıl olarak ise Hollywood çevresindeki insanların ortadan kaldırmak istediği sorunlarla ilgilenen bir fixer haline geldiği belirtiliyor. Bu tercih Cliff Booth için son derece doğal görünüyor.
İlk film boyunca karakter zaten Hollywood’un resmî yapılarından çok arka kapılarında yaşayan bir adamdı. Başkalarının çözemediği fiziksel, ahlaki ya da pratik sorunlar onun alanına giriyordu. Yeni film yalnızca bu özelliği mesleğe dönüştürüyor.
Hikâye
Cliff’in yeni işi onu yetenek menajeri Karen Crosby ile karşılaştırıyor. Elizabeth Debicki’nin canlandırdığı Crosby, televizyon yıldızı Charlie Peters adına Cliff’e ulaşıyor. Scott Caan’ın oynadığı Peters, özellikle kendi dublörlüğünü yapmasıyla tanınan büyük bir televizyon yıldızı.
Bu iş Cliff’i giderek genişleyen başka bir çevrenin içine sokuyor. Carla Gugino, Charlie’nin olup biteni fazlasıyla iyi gören eşi Toni Peters rolünde. Yahya Abdul-Mateen II ise profesyonel futboldan oyunculuğa geçen Roderick Hot Rod Harrison olarak hikâyeye katılıyor. Şehrin suç tarafında ise Matt Groove ve JB Tadena tarafından canlandırılan Verdusco kardeşler bulunuyor.
Netflix filmin dünyasını cinayet, şantaj, hırsızlık ve gasp üzerinden tarif ediyor. İlk filmin 1969 Hollywood’una yönelik alternatif tarih masalının yerini böylece 1977 Los Angelesında geçen bir suç hikâyesi alıyor.
Timothy Olyphant da ilk filmde canlandırdığı gerçek oyuncu James Stacy rolüne geri dönüyor. Buna karşılık Leonardo DiCaprio’nun Rick Dalton olarak filmde yer almayacağı açıklanmış durumda.
Bu yokluk önemli. Çünkü ilk filmin merkezinde Rick ile Cliff arasındaki dostluk bulunuyordu. Yeni film Cliff’i ilk kez Rick Dalton’ın yörüngesinden tamamen çıkararak kendi başına bir karakter olarak sınayacak.
Karakterler
Cliff Booth, Tarantino’nun yarattığı en tuhaf başkarakterlerden biri. Son derece sakin, insan ilişkilerinde neredeyse kayıtsız, fiziksel şiddet konusunda olağanüstü rahat ve geçmişi hakkında sürekli soru işaretleri taşıyan biri.
Once Upon a Time… in Hollywood onun hakkında birçok şey söylüyor ama neredeyse hiçbir şeyi kesinleştirmiyordu. Yeni film tam da bu nedenle klasik bir devam filminden daha ilginç bir konuma sahip.
Brad Pitt’in Cliff Booth performansı ilk filmde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Oscarını kazanmıştı. Bu kez Booth yardımcı karakter değil; dünyanın kendisi onun etrafında kuruluyor.
Karen Crosby karakteri ise Cliff’in yeraltı yetenekleri ile Hollywood’un kurumsal tarafı arasındaki bağlantı noktası gibi duruyor. Charlie Peters yıldız sistemini, Toni Peters bu sistemin özel hayatını, Hot Rod Harrison ise spor ile eğlence endüstrisi arasındaki geçişi temsil eden bir figür olarak hikâyeye giriyor.
Verdusco kardeşler sayesinde bu çevrenin suç dünyasına açılan kapısı da ortaya çıkıyor. Filmin bu karakterleri nasıl birbirine bağlayacağı henüz bilinmiyor. Ancak açıklanan hikâye, klasik bir tek görev anlatısından çok Cliff’in çeşitli Hollywood sorunlarının arasında dolaştığı parçalı bir suç hikâyesine işaret ediyor.
Yönetmenin İmzası
Filmin asıl merak noktası burada başlıyor: Quentin Tarantino yazıyor, David Fincher yönetiyor.
İki yönetmenin sinema anlayışı birçok noktada birbirinden ayrılıyor. Tarantino karakterlerin konuşmasına, tesadüflere, popüler kültür ayrıntılarına, uzun sapmalara ve ani şiddet patlamalarına büyük alan açarken Fincher çoğu zaman kontrol, ritim, prosedür ve görsel kesinlik üzerinden çalışıyor.
Cliff Booth gibi Tarantino’ya özgü derecede gevşek bir karakteri Fincher’ın kontrollü dünyasında görmek filmin temel gerilimini daha kamera arkasında yaratıyor. Fincher’ın ekibi de bu dönüşümü güçlendiriyor.
Mank, The Killer ve diğer yakın dönem çalışmalarında yönetmenle çalışan görüntü yönetmeni Erik Messerschmidt kameranın başında. Kirk Baxter kurguyu, Donald Graham Burt yapım tasarımını, Ren Klyce ses tasarımını üstleniyor.
Bu nedenle The Further Mis-Adventures of Cliff Booth için Tarantino’nun çekmediği bir Tarantino filmi demek eksik kalabilir. Daha ilginç ihtimal, Tarantino’nun karakterlerinin Fincher’ın sinema diline girdiği gerçek bir melez yapı ortaya çıkması.
Oyunculuklar
Film henüz gösterilmediği için performanslar üzerine kesin değerlendirme yapmak mümkün değil. Ancak oyuncu seçimi bile hikâyenin tonuyla ilgili bazı ipuçları veriyor.
Brad Pitt artık Cliff Booth’u ikinci kez oynuyor. İlk filmde karakterin etkisinin önemli bölümü hiçbir şeyi fazla önemsemiyormuş gibi davranmasından geliyordu. Fincher’ın daha kontrollü anlatısında aynı rahatlığın ne kadar korunacağı filmin en ilginç oyunculuk sorularından biri olacak.
Elizabeth Debicki, Karen Crosby rolüyle Cliff’in profesyonel Hollywood dünyasına açılan kapısını oynuyor. Scott Caan’ın Charlie Peters karakteri yıldız imajını, Carla Gugino’nun Toni Peters karakteri ise bu imajın arkasındaki özel alanı temsil ediyor. Yahya Abdul-Mateen II’nin eski profesyonel futbolcu ve yeni film yıldızı Hot Rod Harrison rolü ise 1970’lerin spor, şöhret ve Hollywood ilişkisini hikâyeye taşıyor.
Görüntülerin Dili
İlk fragman bile 1969 ile 1977 arasındaki farkı görünür kılıyor. Tarantino’nun ilk filmindeki sıcak, güneşli ve nostaljik Los Angelesın yerini daha kirli, daha sert ve suç filmi atmosferine yakın bir şehir alıyor. Bunun yalnızca dönem değişikliğinden değil, yönetmen değişikliğinden de kaynaklanması beklenebilir.
Erik Messerschmidt ile Fincher birlikteliği genellikle kontrollü kamera hareketleri, düşük ışıkla kurulan atmosfer ve titizlikle düzenlenmiş kadrajlar üzerinden ilerliyor. Yapım tasarımında Donald Graham Burt, kostümlerde Trish Summerville bulunuyor.
Filmin 2.39:1 görüntü oranıyla hazırlanması ve Netflix yapımı olmasına rağmen önce dünya çapında iki haftalık özel IMAX gösterimine çıkacak olması da görüntü dünyasına verilen önemi gösteriyor.
Burada ilginç olan, Tarantino’nun Hollywood nostaljisinin Fincher’ın geçmişi yeniden kurma anlayışıyla karşılaşacak olması. Mank geçmişi bir hatıra gibi değil, yaşayan fakat rahatsız edici derecede somut bir dünya olarak kurmuştu. Cliff Booth’un 1977 Los Angelesı için de benzer bir yaklaşım ihtimali güçlü.
Ses Ve Müzik
Filmin en büyük biçimsel değişimlerinden biri müzik tarafında yaşanabilir. Once Upon a Time… in Hollywood müziğini büyük ölçüde dönemin radyoları, pop şarkıları ve gerçek kayıtları üzerinden kuruyordu. Yeni filmin müzik kadrosunda ise Trent Reznor ve Atticus Ross yer alıyor.
İkilinin Fincher sinemasındaki geçmişi düşünüldüğünde bu tercih önemli. The Social Network, The Girl with the Dragon Tattoo, Gone Girl ve Mank gibi filmlerde müzik yalnızca sahnelere eşlik eden bir unsur değil, filmin psikolojik ritmini kuran araçlardan biri olmuştu.
Dönemin popüler şarkılarının filmde ne ölçüde kullanılacağı henüz açıklanmadı. Bu nedenle Tarantino’nun müzik anlayışının tamamen terk edildiğini söylemek için erken. Ses tasarımında ise bir başka Fincher müdavimi Ren Klyce bulunuyor.
Filmin Temel Meselesi
Cliff Booth’un ilk filmdeki temel sorusu geçmişiydi. Yeni filmin temel sorusu ise geleceği olabilir.
1969’da Cliff hâlâ Rick Dalton’ın yanında yaşayan, eski Hollywood’un kenarında tutunmaya çalışan bir dublördü. 1977’de o dünya artık büyük ölçüde ortadan kalkmış durumda. Cliff yeni sistemde kendisine başka bir kullanım alanı buluyor: sorun çözmek.
Bu nedenle film yalnızca bir suç hikâyesi değil, Hollywood’un insanları nasıl kullandığı üzerine de bir anlatıya dönüşebilir. Cliff’in fiziksel yetenekleri, soğukkanlılığı ve ahlaki esnekliği onu film setlerinde giderek gereksiz hale getirirken aynı özellikler Hollywood’un karanlık tarafında son derece değerli hale geliyor.
Tarantino’nun yazdığı karakter ile Fincher’ın suç dünyası tam burada birbirine oturuyor. Bir zamanların dublörü artık yıldızların kamera önünde yapamadığı şeyleri değil, kamera dışında yapamadığı şeyleri yapıyor.
Neden İzlemeli?
The Further Mis-Adventures of Cliff Booth yalnızca sevilen bir karakterin geri dönüşü nedeniyle dikkat çekmiyor. Projeyi sıra dışı hale getiren asıl nokta, çağdaş Amerikan sinemasının en belirgin iki yönetmenlik dilinin aynı filmde buluşması.
Tarantino hikâyeyi ve karakterleri veriyor. Fincher dünyayı yönetiyor. Brad Pitt ise ikisinin arasında Cliff Booth’u yeniden kuruyor. Üstelik bu kez Rick Dalton yok; Cliff’in bütün gizemi, şiddeti, rahatlığı ve geçmişi başka bir karakterin hikâyesini desteklemek için değil, doğrudan filmin merkezinde duruyor.
Sonucun nasıl olacağını söylemek için 25 Kasım’ı beklemek gerekiyor. Ancak açıklanan hikâye ve yaratıcı ekip, The Further Mis-Adventures of Cliff Boothu basit bir Once Upon a Time… in Hollywood devamından çok daha ilginç bir sinema deneyi haline getiriyor.
Masal 1969’da bitmedi. Ama 1977’de artık kimse masal anlatmıyor.
