New York çıkışlı rock grubu Blondie, dokuz yıllık stüdyo albümü sessizliğini High Noon ile bozuyor. 26 Şubat 2027’de yayımlanacak çalışma, grubun 12. stüdyo albümü olacak. Debbie Harry ve Chris Stein’ın öncülüğündeki albüm, yalnızca uzun bir aranın ardından gelen dönüş olmasıyla değil, 2025’te hayatını kaybeden kurucu davulcu Clem Burke’ün son kayıtlarını barındırmasıyla da ayrı bir önem taşıyor. Blondie’nin 1970’lerden bu yana geliştirdiği punk, pop, rock ve dans müziği birlikteliği, bu kez Latin ritimlerinin de katıldığı bir repertuvarla devam ediyor.
Blondie’nin böylesine geniş bir konuk kadrosuyla çalışması sürpriz sayılmaz. Grubun 1970’lerin sonundan itibaren ortaya koyduğu Heart of Glass, Call Me ve Rapture gibi kayıtlar, rock müziğini disko, elektronik pop ve hip-hop ile yan yana getirebildiğini göstermişti. Bu çok katmanlı yaklaşım, High Noon için açıklanan punk-rock, dans müziği ve Latin ritimleri birlikteliğinin de tarihsel arka planını oluşturuyor.
Albümden paylaşılan ilk şarkı Spectral Eyes, 15 Ekim’de dinleyiciyle buluştu. Johnny Marr’ın yazdığı ve gitarıyla katkı verdiği parça, parlak gitar melodilerini güçlü bir ritim duygusuyla birleştiriyor. Debbie Harry’nin kendine özgü vokali ve tekrarlarla ilerleyen nakarat, Blondie’nin erken dönem şarkılarını hatırlatan bir enerji taşıyor. Bununla birlikte grup, geçmişteki formülleri birebir tekrarlamaktan ziyade farklı dönemlerinde biriktirdiği müzikal yaklaşımları aynı kayıt içinde buluşturmayı hedefliyor. Spectral Eyes için yayımlanan görselleştirme videosu da albümün ilk tanıtım çalışmalarından biri oldu.
High Noon toplam 13 şarkıdan oluşuyor. Konuk isimler arasında The Smiths’in eski gitaristi ve solo sanatçı Johnny Marr, Sex Pistols basçısı Glen Matlock, Beirut’un kurucusu Zach Condon ile Lucius ikilisi Jess Wolfe ve Holly Laessig bulunuyor. Birbirinden farklı müzikal geçmişlere sahip bu isimlerin varlığı, Blondie’nin her zaman benimsediği türler arası işbirliği anlayışını sürdürüyor. Matlock’un yazdığı Sleepwalking albümün dikkat çeken parçalarından biri. Bir başka özel kayıt ise grubun kurucu klavyecisi Jimmy Destri’nin ilk solo albümü Heart On A Wall için kaydettiği Little Metal Drummer şarkısının yeniden ele alınmış versiyonu.
Albümün hazırlıkları 2022’de başladı. Harry, Stein ve Burke, New York’ta yapımcı John Congleton ile stüdyoya girerek uzun soluklu bir kayıt sürecine adım attı. St. Vincent ve The War On Drugs gibi isimlerle yaptığı çalışmalarla tanınan Congleton, Blondie ile grubun 2017 tarihli Pollinator albümünden bu yana ilk kez bir araya geldi. Bu süreçte kaydedilen davullar, Burke’ün ölümünün ardından çalışmanın en duygusal boyutunu oluşturdu. Uzun yıllar Blondie’nin ritmik karakterini belirleyen müzisyenin performansı, albümde grubun klasik kadrosunun son kez ortak çalışmasının belgesi niteliğinde.
Debbie Harry, albümü Blondie’nin farklı dönemlerinden ve etkilenmelerinden doğan bir bütün olarak tanımlıyor. Ona göre High Noon, geçmişin farklı seslerini bugünün koşullarında birleştiriyor; müziğin şekillenmesinde grubun bugün kim olduğu ve nasıl yaşadığı da belirleyici. Chris Stein ise yıllar boyunca kendilerini destekleyen dinleyicilere duydukları minnettarlığı vurguluyor. İkilinin açıklamaları, albümün yalnızca nostaljik bir geri dönüş değil, değişen koşullar altında üretmeye devam etme çabasının sonucu olduğunu gösteriyor.
Çalışmanın görsel dünyası, Blondie ile 1999 tarihli No Exit albümünden bu yana birlikte çalışan sanatçı ve yönetmen Rob Roth’a emanet edildi. Roth, albüm kapağı ve görsel yaklaşımda farklı Blondie dönemlerine göndermeler yaparken tanıdık olanla beklenmedik olanı bir araya getirmeyi amaçladığını söylüyor. Böylece müzikal olarak geçmiş ve bugün arasında bağ kuran albümün, görsel kimliğinde de benzer bir yaklaşım izleniyor. Grubun dönüşünün, yalnızca kaydedilen şarkılarla değil, uzun yıllara yayılan estetik geçmişiyle birlikte sunulması hedefleniyor.
High Noon – Şarkı Listesi
- ‘Spectral Eyes’
- ‘Heartbreak Kid’
- ‘Come Back Home’
- ‘Tambo Tambo’
- ‘Man Who Had No Face’
- ‘The End’
- ‘Little Metal Drummer’
- ‘Sleepwalking’
- ‘Whistle Into The Wind’
- ‘Antifreeze’
- ‘East of Eden’
- ‘Bad Underwear’
- ‘Ah, Sunflower, Weary of Time’
Blondie’nin son stüdyo albümü, 2017’de yayımlanan Pollinator olmuştu. Grup, geçen yıl ise 1999 tarihli No Exit albümünü yeniden yayımladı. Blondie’nin 17 yıllık uzun bir aranın ardından geri dönüşünü işaret eden bu albüm, dünya çapında ses getiren Maria şarkısını içeriyordu. Yeniden basımda No Exit ilk kez plak formatında sunulurken Rob Roth’un güncellenmiş görselleri ve daha önce yalnızca Japonya baskısında yer alan Hot Shot da dinleyiciyle buluştu. Bu yayın, topluluğun geçmişiyle kurduğu bağı güçlendirirken yaklaşan albüme de bir geçiş oluşturdu.
Burke’ün kaybı ise Blondie’nin bundan sonraki yolculuğuna ilişkin soruları artırıyor. Geçen yıl verdikleri bir röportajda Harry ve Stein, Marr ve Matlock ile kaydettikleri şarkıları doğrulamış, ancak ileride başka bir Blondie albümü yapılıp yapılmayacağı konusunda kesin konuşmamıştı. Stein, Burke’ün albüm kayıtları sırasında iyi durumda olduğunu, hastalığının hızla ilerlemesinin herkesi sarstığını anlatmıştı. Kendi sağlık sorunlarından da söz eden müzisyen, yeniden kayıt yapıp yapamayacağını bilmediğini ifade etmişti. Harry ise gelecekteki konserlerin ya da çalışmaların farklı bir adlandırma altında sürdürülebileceği ihtimalini gündeme getirmişti.
Bu nedenle High Noon, Blondie tarihinin iki ayrı dönemini aynı anda içinde taşıyor: Bir yandan Harry ve Stein’ın üretmeye devam ettiği, konuk müzisyenlerle genişleyen bir repertuvar; diğer yandan Clem Burke’ün gruba bıraktığı son davul kayıtları. Albümün Blondie’nin son stüdyo çalışması olup olmayacağı bilinmiyor. Ancak Spectral Eyes ile başlayan tanıtım süreci, grubun 50 yılı aşan tarihinde hâlâ hareketli ve farklı türlere açık bir müzikal dil kurabildiğini gösteriyor.
